Skazany na Sieć

Ja już wiem, już zrozumiałem wszystko. Jestem obserwowany, nie wiem, może ty też? Wszystko, co robię jest notowane. Ktoś mnie obserwuję, największe pytanie wszechświata zawsze jest "Jak". Moje prywatne: ale po co? Wszędzie toczy się wojna. Nic nie można zrobić. Uciec czy schować się? Jeśli tak zrobię, to niechybnie umrę. Zastanawiam się nad tym wszystkim i nagle dostaje maila od kogoś, kto staje się największym podejrzanym. Wiem, że jest w stanie to zrobić. Tylko czemu? Zawsze lubiłem szachy, ale to było moje marzenie (patrz załącznik), żałuję, że nie zagrałem. Może kiedyś. Wszędzie czai się zło. Ktoś powiedział, że pokój to najważniejsza rzecz. Miło było czasem w to uwierzyć. Z tym, że rzeczywistość jest brutalna. Chcę uciec - nie mogę. Chcę zniknąć - za późno. Nie jestem w stanie nawet opuścić tej twierdzy. Słyszę ich, są wszędzie. Jesteś moją jedyną nadzieją. Nie daj się oszukać, że wojny nie ma. Jest wszędzie gdzie się nie obrócimy. Taki mamy ten świat. Chwile miłości dają ulgę zapomnienia, w tym jakże okrutnym świecie. Musisz się bronić. Nas wszystkich już nie ma. Są tylko oni. Wielkie korporacje, oko które patrzy i widzi to co zechce. Dlatego i tak czy chcemy, czy nie, takie nasze pokolenie: Jesteśmy wszyscy skazani na sieć. Widząc Cię, chciałem dotknąć twego oblicza, być przez chwilę przy Tobie. Niestety nie było mi to dane. Będę patrzył na twe czyny z góry, o ile jest, ale zawsze w to wierzyłem.